bekleyin ...Ateist bir adam bir gün ormanda geziyor ve etrafındaki güzelliklere bakıyormuş. 'Evrim ne güzellikler yaratıyor!' diye düşünüp mest oluyormuş.
Birden arkasında kocaman bir ayı belirmiş ve onu kovalamaya başlamış. Adam bütün gücüyle kaçıyormuş ama her arkasına bakışta ayının daha yaklaşmış olduğunu fark ediyormuş. Dakikalarca süren bir kaçışın sonunda adamın ayağı yerdeki dala takılmış, ayı adamın üzerine atlamış, pençesini kaldırmış.
Tam vurmaya hazırlanırken adam TANRIM!!!' diye bağırmış.
Bir anda zaman durmuş, ayı donmuş, ormandaki nehir bile akmaz olmuş. Bir anda orman kararmış ve gökyüzünden bir ışık huzmesi adamın üzerine parlamış.
Çok derinden gelen ilahi bir ses adama: -Yıllarca bana inanmadın, yaratılışı kozmik bir kazaya bağladın, sana bu durumda yardım etmemi mi istiyorsun? Seni sevgili bir kulum mu saymalıyım? demiş.
Adam utanç içinde: -Biliyorum bunca yıldan sonra dindar biri olmayı istemem haksızlık, ama belki AYIYI dindar yapabilirsiniz. demiş.
Ses: -Peki. diye karşılık vermiş ve ışık kaybolmuş.
Nehir tekrar akmaya başlamış. Her şey eski haline dönmüş.
Ayı pençesini indirmiş, iki pençesini de göğe doğru çevirmiş, ve konuşmaya başlamış: -Tanrım, senin rızkınla orucumu açıyorum, hamdolsun verdiğin nimetlere.
Güncelleme - 21 Ağustos, 2008 0:29
biliyordum bunu iyi bir tebessümle tekrar hatırladım (=
dostum harika bir fıkra nerden buluyorsun bunları :)
muzlupastadan :)
=)
güzel fıkra imiş, ama ne yazık ateist dayıcım yine kurtulamamış. neyse, her şey mutlu son ile bitecek değil ya.
ellerine sağlık gerçektende orjinal bi hikaye :)
gece gece iyi geldi.. :)
hehe güzel hikaye :)
heheh çok gseldi sıkışınca allah :D :D
hehehe muhteşem yaa
çok güzel bir fıkra ve çok anlamlı biz insanlar hep böyleyiz aslında ihtiyacımız olduğu zaman allaha yalvarıyoruz ama mutlu bir anımızda aklımıza bile getirmeyiz.bu aslında çok kötü bir huy nankörce…