Blog Wolkanca

Gökyüzünden baktığımda insan karınca görünür yerden yükselince cüssen giderek küçülür bugün esen rüzgarlar zerrelerimi aldı benden uçurdu dün koca bir ağacın yaprakları havada raksa tutuldu mevsimler ve yapraklar arası daim savaş – barış var ölüm yahut yaşam var, suçlular ve merhumlar kimse birinin ruhunu (eline) geçiremez ilahtan başka insan parayla satın alma yoluna gider insanı, ya başka?… Bilmem neden diyologlarınız bu derece laçka Hiç ölmeyecekmiş gibi günü gün etmeniz saçma içinde olanı bilmeden, bilinmedin bir kutuyu açma!… Evine dönmeye çalışan tırtıl gibiyiz bizler tehükede tavsiye koleksiyoncusuyuz, güvenlerimiz engebede anılarımı düşünürken ben, yaralarımı hesapladım nefsimle yarış halindeyim, adımlarımı hızlandırdım önceden ferah, rahattım, üzüntüden zayıfladım birinin yaptığı yanlıştan ötürü ben ayıplandım iblisin ağzında sayıklandım, bir pirinç tanesiyim çakıllardan ayıklandım, çakallardan kaçtım.


http://www.youtube.com/watch?v=Rnfe-P7aWT8
Birgün siyah renge sor hep karanlık içini yakar bembeyazdım kirlendim, taşlandım yuhlandım bittim birgün al sancımı çek gör!… Sinmiş içine kapanmış ağlar bir var bir yok bedenim, tercihimde hakkım yatar
[via]

Güncelleme wolkanca - 15 Ocak, 2012 22:02