Eski dostum denize gittim bu gün. Ey deniz dedim, korkuyorum aşkımdan ayrı kalmaktan, sen sevdiğine kavuşmayı beklemek nedir nasıldır bilir misin söyle bana. Deniz dalgalarla kıyıya her vurduğunda konuşuyordu aslında, dinledim dakikalarca. Dalgalar dedi ki; bizde kıyılara aşığız kıyılara kavuşmanın özlemini çekeriz hep, çok uzaklarda kaldığımız olur kıyılardan, etrafımızda bizim gibi binlerce ufak dalgayla çöldeymişçesine, … Okumaya devam et →

Sabah kahvemi içtikten sonra, falıma baktım. Uzun uzun yollar gördüm :) Sürekli şehir değiştiren ve gezen biri olarak neredeyse bir buçuk senedir hiç bir yere gidemedim.

Öyle olumsuzum ki bu günlerde her şey bana o kadar yabancı geliyor ki, rollerimi sahnelemekten yoruldum o nedenle kimsenin karşısına çıkmak istemiyorum yalnızlığımla beraber kalmak istiyorum. Sanki her halim sahte, kendimi bile kandırıyorum, davranmam gerektiği gibi davranıyorum, benim ne istediğimi hiç sormadan kendime. Etrafımdaki her şey güzel olan her şey hayal, gerçek yaşanılsa belki de … Okumaya devam et →

Eskişehir'i özledim.. Tramvayın sesini özledim… İki Eylül Caddesini özledim.. Esnaf Sarayında dükkanlara bakmayı özledim.. Doktorlar caddesinin kalabalığını özledim.. Kardeşimle dolaşmayı özledim. Şimdi kiminle dolaşayım ki.. Ne kardeşim yanımda, ne annem; ne de ben Eskişehirde'yim…

Lise okuyan herkes muhakkak evlilik hayalleri kurmuştur, benimki de öyle bişeydi işte geçip gitmişti ama geçenlerde aklıma geldi baktım bloga yazacak bişey de yok, ben de oturup beynimin en arka raflarında bulunan çekmeceleri kurcalayıp bu yazıyı yazmıştım. Umarım beğenirsiniz. Önce arkadaşı ile tanışmıştım, üstü şişhane altı şehane tipi kızlardandı hafif, en azından o kendini öyle … Okumaya devam et →