Blog Wolkanca

Gözlerinin içine her baktığımda benden bir parça daha kopuyor. Sensizlikle büyüdüm hala sensizim ve sanırım sensiz bu dünyadan ayrılacağım. Küçüktüm henüz 11 yaşındaydım. Hayatın daha anlamını bile bilmiyordum işte bu dönemdeyken sana rasladım nasıl oldu anlamadım bu kadar acı çekeceğimi bilmiyordum, sensizliğe gömüleceğimi bilmiyordum, senden hep uzakta kalacağımı bilmiyordum. Bilmiyordum… :/:/ Belki bir gün sana… Okumaya devam et →

Çünkü sen, nerede olmadık adam var onu seversin. Anlıyor musun? Sen nerede senin canını acıtacak, kendine bağlayacak, kendisini hayatının merkezi yaptıracak, ondan başka bir şeyi düşündürmeyecek adamlar, ordasın. Hiç ağlama boşuna. Hiç ağlama diyorum. Kaldır kafanı, bak bir aynaya. Kaldırsana. Acıma kendine, bak bir. Ne kadardır gülmediğinin farkında mısın? Bu yüzün neden hep asık? En… Okumaya devam et →

Hayatımıza öylesine yerleşmiş olan cep telefonları ve cep telefonlarının sorunlarından birisi olan klonlanmış telefonlardan bahsetmek istiyorum. Dünyada ve gelişmiş teknolojiye sahip ülkelerde 1990 ların ilk yarısından itibaren bu günkü manası ile mobil telefonlar iletişim hayatına girmeye başladı. 1990 ların ilk yarısında bu günkü cep telefonlarının büyük babası insanların hayatına girmeye başladığında araç telefonları dişinda ilk… Okumaya devam et →

Televizyon ben doğmadan yıllar öncesinde icat edilmiş bir alet. TRT Türkiye'de ilk yayınını 1968 yılında yapmış. O zamanlar siyah beyaz tüplü televizyonlar var tabi. Önceleri daha çok zengin kesim (beni alakadar etmez) ve kahvehanelerde bulunurmuş. Babam anlatırdı köy kahvesinde televizyon varken herkes büyük bir merakla kahveye gelir ve televizyon karşısında robot olurlarmış. Aslına bakarsanız onca… Okumaya devam et →