Blog Wolkanca

Uyandırılma tedirginliği olmadan huzur içinde dalınan uykudadır.
Yazın en sarı sıcağında serin bir denizdedir, bir ağaç gölgesindedir.
Çıplak ayakla koşulan ıslak çimenlerdedir.
Sıcak bir günün sonunda esmeye başlayan serin bir yeldedir.
Bir rakı kadehinde,bir peynir diliminde, bir kavun serinliğinde, bir üzüm tanesindedir.
İnce belli bir bardakta içilen tek şekerli demli çayın tadındadır.
Anlatılan bir fıkranın ardından atılan kahkahadır.
İzlenen bir filmde dökülen gözyaşlarıdır.
Günün ilk aydınlığında,gecenin son karanlığındadır.
Annenin okşayışında, babanın bakısında, çocuğun gülüşünde, sevgilinin dokunuşundadır.
Düşünüldüğünde gülümseten çocukluğa dair bir anıdadır.
Yarın için,hiç bıkmadan beslenen umuttadır.
Bir çiçeğin yaprağında,bir kelebeğin rengarenk kanadındadır.
Güneşin sarısında,gecenin karanlığındadır.
Sevgilinin yanağına kondurulan bir öpücüktedir.
Mesafeye aldırmadan sevgiyi büyütebilmektedir.
Küçük bir tartışmadan sonra kimin haklı olduğunu düşünmeden sevgiliye söylenen “seni seviyorum” sözündedir.
Acılarına, hüzünlerine, zorluklarına rağmen, kaygısızca ve haykırarak “yaşıyorum” diyebilmektedir.

Güncelleme wolkanca - 9 Haziran, 2007 13:42